dzieli i łączy nas ziemia

choć z całą pewnością
jedno z nas jest tu za karę
 
bo tak wypada
 
słońce wysyła nam te same promienie
coraz chłodniejsze po międzylądowaniach
 
na wszystkich pustostanach
 
bywamy skoordynowani
i głuchoniemi na siebie

15.11.2020

bezosobowo

chwilę po tym gdy pomyślisz o mnie dobrze
poproszę cię o śmierć
 
będzie za późno by oszczędzać czas
czy zaklinać wczorajsze słońce
 
świata którego nie ma
 
 
08.11.2020

lęki leki lepki

tak bardzo boje się luster

okrywam je parą

stając się naturalnie niewyraźny

zaciągam okna nocą

pielęgnując złudzenia rzeczywistości

w nieprzydatnych chwilach spokoju

tracę przewagę nad czasem

rozwianym w przeciągach

tylko co jest prawdziwe

prawdopodobnie dowiem się ostatni

aż się kleję

29.07.2020

przychodzę kraść

dość skutecznie chyba

tak bardzo jesteś sama

prawdopodobnie

już znam ten moment

każdą z jego chwil

dziwne

podróże w czasie ot tak

za darmo a drogo okrutnie

a chcesz żeby były o tobie

25.06.2020

moja bezdomność

ułożyła się na nogach

droga i one

wstążki podwiązane o horyzont

iluzją do wyboru

karmią ptaki

niech utyją niech zostaną

nie odlecą i z przeciągiem

przepaści strutych echem

18.05.2020

nie zasłużyłaś na moje lęki

skrzętnie przed snem skrywane

w resztkach przyzwoitości

nieznośnie trzeźwe

chwile pełne ciszy

czytane w myślach spojrzenia

przemycane z sufitów na ściany

żółkną drżące westchnienia

by nie dostać podłogą

27.04.2020

nic nie jest moje

jak każdy kwiecień

i żaden czerwiec

a twój niech będzie wrzesień

z całą pewnością

dni w każdym są ściśle określone

przeliczone ułożone zamarynowane

i zmarnowane też niestety będą

wyrzucone z niewyrzucalnym chlebem

bądźmy siebie głodni

14.04.2004

zastrzel mnie proszę

dla mojej Kasi

po codziennym kaleczeniu prawdy o sobie

całych latach nauki zapominania

wymyśliłem sobie że mnie kochasz

jeszcze nigdy nie byłem tak nagi

a jedyne co mogę dać to siebie

w dwudziestu czterech odsłonach na dobę i więcej

z przyrzeczeniem że nie jestem złotem

zauważ w której jestem osobie

ale pamiętaj gdzie mnie ukryłaś

wszystkie sznurówki klamry i szczęście

i że się mylę i twoje serce srocze

proszę nie daj się wiatrom

05.04.2020

Wiersz inspirowany książką „Poszukiwana” Dean Koontz

zapasy życia topnieją

powietrze gnije a my je żremy

nie wymienią nam drzewa całego

jest ich za mało

by szumieć nad własnym cieniem

rozlanym na wszystko przed nocą

bezimienną

29.03.2020

...

nazbyt wyuzdane interpretacje

nadmiernie analizowanych załamań ciszy

wysysają słowotoki emocji

rozdawane wszem i wobec

zatrzymywane i odrzucane

czy warte

grzechu i potępienia

czy wolności

08.03.2020

w zasadzie jest już za późno

mleko kurwa podłoga

więc czemu ryczysz

nie będę już więcej przepraszał

za warunki za sterylne

przesolone

wszystkie rany łapczywego języka

no przecież jesteś kotem

a pod twoim oknem

martwe gołębię milczą tajne przesyłki

zmyte deszczem 

na słodko

05.03.2020

cholernie idealne plany

stygną w cieniu zapożyczonych wymówek

niewyraźnych sylwetek ogółu

wskazujący jedyny właściwy kierunek

każdy i żaden

skazany na zbieractwo samoprzylepnych obietnic

szczęścia zdrowia pomyślności

wiatru w żagle na morzach pełnych jedynie błota

bo teraz nawet zima nie jest prawdziwa

i grozi nam pustobranie

02.03.2020

czy warto kraść ogień

kradziony nie parzy

przecież nie grzeje

nawet tam gdzie będziesz chwilę

skąd się nie wraca

rzucisz wiatrem garść piasku

kalecząc spojrzenia

chowając nieloty

ubogie we wspomnienia

mrożone w ciszy

czy warto

  

27.01.2020

staram się nie budzić

chrapiesz

a poranek i tak będzie za dużo kosztował

i snów nie zapamiętam

ale mam nadzieje

łudzę się

że tam już nikt nie umiera a brata się z ciszą

choć twierdzisz że to nie wyjdzie

pierwszy raz gotujesz

w moim smaku

dziękuję

07.01.2020

zdumiewające

w drodze wyjątku pozwalałem sobie umrzeć

dwa trzy może cztery razy w tygodniu

zapominając niejednokrotnie odpocząć

 

beznamiętnie

podnosząc się po każdym wschodzie słońca

martwy żywy czy żywy i martwy

wszędzie i nigdzie

nie pozwól mi się rozproszyć

  

26.12.2019

iluzje

obrazy słane w przestrzenie niczyje

tłuka po oknach po oczach

często nie przetartych z pikseli

rozmazanych

tłustą nadzieją akceptacji

w za szerokich uśmiechach

nie mieszczących się w ramach

żadnej czasoprzestrzeni

20.10.2019

jeszcze wczoraj kradłem cukierki

a kieszenie pełne aż nadto pełne

rozłazić się zaczęły polewką

i polewą odznaczały nieścisłości w szwach

przekwitając plamami tu i tam

podobno burząc smak

bo palce pudrowane i słodzone

w beztroskim obłąkaniu w ustach

skrywają tylko język już zniechęcony

wręcz obolały od memłania też kamieni

no cóż będę zaraz strzelał

w chmury rozbite nad odłogiem

niemrawo szlochających sklepikarzy

bo data bo termin bo ja złodziej

bo kosze dziurawe a półki wciąż pełne

a niebo dają tylko cienie

23.09.2019

konkurs hurtowni klikam TU

wtedy padał deszcz

letni ciepły i przydrożny

można by powiedzieć

po prostu dzień dobry

takie zwykłe i prawdziwe

nie obsiane wiatrem

burze korki od szampana

zawsze zawsze zawsze

aż wprost po dobranoc

zapamiętać zagubione

a nie znajdę ciebie drugiej

08.08.2019

liczę że znajdziesz

wiatr

i rozdmucha wątpliwości

słowotoki wrzących pytań

podpowiedzi zagubionych

w spokoju skrzydeł wzniesie

bliżej słońca

i siebie

szczerze tracąc głowę

dla tak zwykłego dobranoc

04.08.2019

prawdopodobnie jestem w pełni świadomy

śpisz a ja

po bezproduktywnym dniu

gładzę wzrokiem policzki

ukryte w półmroku

układam statystyki oddechów

na twoje moje nasze

w żadnym wypadku obce

drugoplanowe ukryte

delikatnie drżące kąciki

przed uśmiechem niemrawym i sennym

wylegną się z szeptem

śpij jestem i będę

27.08.2019