nadinterpretacja załamań światła

pozostają tylko stosy

niechcianych mebli, szmat i grzechów,
w milczeniu ostatni raz przetarte z kurzu,
podobno święconą wodą.

czasem  jakaś plama na ścianie,

mechaniczna...

Etna – brama piekieł

u twych stóp zmagam się z popiołem

w sennym wyzwoleniu deklinuje
zdarte  resztki modlitw
o tąpnięcia szybsze i mocniejsze

drżące w schnącym powietrzu

tuż przed wschodem

Mołotowem wznoszone toasty

obdarzą gruzem Katanię
z przypływem skrytego uwielbienia
deszczu meteorów

deszczu…

 

 

05.02.2013

gołębie nie wracają

zza horyzontów spowitych dymem

przestrzeń milczy filtrując powietrze
w ciszy chłonąc napar z rosy

oddalone lata świetlne

marzną niedotknięte łaską słońca

pochówki niewinnych posłańców

nieskutecznie niosąc pokój
powleczone skrzepami krwi

nie wypełnią już przestworzy

pióra pchane wiatrem

 

 

01.02.2013

moment dekadencji

niepodzielność nałogów

wyssanych z mlekiem matki
powoduje przedwczesne zmęczenie materiału

z wypadkową dwadzieścia amputowane palce

paradoksalnie ograniczają wskazanie kierunku
w jakim należy się czołgać

do klubu dwadzieścia siedem

mimo że już za późno

na pomiary prędkości tuż po spotkaniu posadzki

przecież nie są winne żadne opary czy smog

nikomu niezrozumiałych pragnień upadków
według nic nieznaczącego ogółu

do powrotu świadomości i poczucia ciężaru

utraty twarzy po chwili szczęścia

 

23.01.2013